Boekrecensie | Paper Towns

Bron: Goodreads

‘Het is indrukwekkender,’ zei ik. ‘Van een afstand, bedoel ik. Je kunt niet zien hoe verweerd alles is, snap je? Je kunt de roest niet zien, of het onkruid of de barsten in de verf. Je ziet de plaats zoals iemand hem zich ooit heeft voorgesteld.’

Quentin, Q, en Margo zijn buren en gaan naar dezelfde school. Toch spreken ze elkaar niet veel, op twee uitzonderingen na. 1) Als ze negen jaar oud zijn, vinden ze een dode man. 2) Negen jaar later staat Margo ’s nachts ineens in de slaapkamer van Q. De dag erna is Margo verdwenen. Zal Q haar terug kunnen vinden?

Wat vond ik ervan?

De dag nadat ik een account aanmaakte op Hebban ontdekte ik hun leesclubs. Een paar jaar geleden las ik mijn eerste John Green: The Fault in Our Stars. Het verhaal en vooral de schrijfstijl van John Green maakten indruk op me. Genoeg reden om me aan te melden voor Paper Towns. En hoera, ik was een van de uitverkorenen die deel uit mocht maken van de leesgroep én het boek thuisgestuurd kreeg.

Ik lees zo nu en dan een Young Adult-boek. De één vind ik fantastisch (The Hunger Games), voor de ander voel ik me toch te oud (Delirium). Paper Towns voelt meer als een boek voor een jong publiek dan The Fault in Our Stars. Misschien komt dat door de gedeelten die zich op de middelbare school afspeelden. Die stukken interesseerden me dan ook minder dan de avonturen van Margo en Q en Q’s zoektocht naar Margo.

Ondanks de stukken die ik minder interessant vond, vloog ik door het boek heen. Het intrigeerde me genoeg om door te blijven lezen. Wat me vooral aansprak aan het boek was het taalgebruik. John Green construeert prachtige zinnen, waardoor een doodgewone gedachte haast filosofisch wordt. Ik heb dan ook complete passages gemarkeerd.

Voordat ik begon met lezen, vond ik vooral de titel van het boek interessant. Paper Towns, wat zou dat betekenen? Wat voor gedachte zou daar achter zitten? De daadwerkelijke definitie vond ik erg fascinerend. In deze TED legt John Green verder uit wat Paper Towns zijn. Wil je dat nog liever aan de verbeelding overlaten, wacht dan met kijken totdat je het boek hebt gelezen of de film hebt gezien.

Het eindoordeel

Mijn tweede ervaring met John Green was interessant, maar dit boek maakte minder indruk op me dan The Fault in Our Stars. Wel ben ik nog meer overtuigd geraakt van de schrijfstijl van John Green. De filosofische hersenspinsels en prachtige zinnen maken het voor een groot deel goed dat ik sommige delen van het verhaal niet zo interessant vond. Dus, ben je een liefhebber van Young Adult óf houd je net als ik van de schrijfstijl van John Green? Pak dan vooral dit boek op. Gruwel je van filosofische gedachtes en zijn boeken over tieners niets voor jou? Laat dit boek dan liever links liggen.

Songs van 2015 | Augustus

Nieuwe muziek van een artiest is altijd spannend. Wat is de eerste indruk? Een nieuw geluid of ligt het helemaal in de lijn der verwachting? Halverwege de maand deel ik een aantal nieuwe nummers, veelal singles, die mijn aandacht trekken. Deze maand besteed ik aandacht aan Beach House, Foals, Lana Del Rey, Half Moon Run en Joanna Newsom.

Beach House

Met Sparks lijkt het nieuwe album van Beach House een meer experimentele kant op te gaan. Het nummer is op het eerste gehoor minder toegankelijk dan we gewend zijn van het duo. Naar verluid is het album dan weer weinig vernieuwend, maar wel erg mooi.

Releasedatum album: 28 augustus

Foals
Het titelnummer van het nieuwe album van Foals belooft weer veel goeds. Stuwende drums en gitaarlijnen in combinatie met het bijzondere stemgeluid van zanger Yannis Philippakis, dat smaakt naar meer! En voor diegenen die inderdaad meer willen horen: het catchy nummer Mountain At My Gates is ook al uit. 

Releasedatum album: 28 augustus

Lana Del Rey

Ultraviolence is nog maar net een jaar oud, maar het volgende album van Lana Del Rey komt er al bijna aan. Afgelopen vrijdag werd de eerste single, het hypnotiserende High By The Beach, gelanceerd met bijbehorende videoclip. Hierin zie je hoe Lana Del Rey afrekent met paparazzi.

Releasedatum album: 18 september

Half Moon Run
In 2012 verscheen het debuutalbum van Half Moon Run, met daarop onder andere het prachtige Full Circle. Trust is de eerste single van hun nieuwe album. Horen we daar nu een vleugje elektronica? Even wennen dus.

Releasedatum album: 23 oktober

Joanna Newsom

De stem van Joanna Newsom is uniek. Je houdt ervan of je kunt er geen seconde naar luisteren. Een middenweg bestaat niet. Ik was in ieder geval blij verrast dat er een nieuw album van mevrouw Newsom aangekondigd werd. Sapokanikan is wellicht weinig vernieuwend, maar wel erg fijn.

Releasedatum album: 23 oktober

Leesmarathon | #TBRTakedown 2.0

Spontane acties zijn leuk, toch? Ik heb gisteravond besloten dat ik mee ga doen aan de #TBRTakedown 2.0. En je raadt het nooit, die begint vandaag. De #TBRTakedown 2.0 is een read-a-thon, of leesmarathon, van een week. Het doel? Je te-lezen-stapel een stukje kleiner maken. 

Organisatie

De organisatie is in handen van een aantal booktubers en boekenbloggers:

Shannon | YouTube | Twitter

Heather | YouTube | Twitter

Felicia | YouTube | Twitter

Kim | Blog | Twitter

Duur

Zaterdag 25 juli 2015 - Vrijdag 31 juli 2015

Uitdagingen

Om je te helpen bij de keuze voor boeken hebben de organisatoren een lijstje met uitdagingen opgesteld:

1. Eerste boek in een serie

2. Vervolg in een serie

3. Buiten je comfort zone (genre, auteur, recensies, etc.)

4. Op je te-lezen-stapel voor meer dan een jaar (of het langste)

5. Meest recent gekochte boek

Mijn boeken

1. Harper Lee - To Kill a Mockingbird

Ik ben een tijdje geleden begonnen in dit boek. Nu het vervolg, Go Set a Watchman, opgedoken is maakt dit boek plotseling onderdeel uit van een serie. Vandaar dat dit mijn keuze voor het eerste boek in een serie is. Ik ben al ongeveer op een derde.

2. Douglas Adams - The Restaurant at the End ofthe Universe

Het eerste deel in de Hitchhiker’s Guide to the Galaxy-serie is briljant. De humor is hilarisch en helemaal mijn smaak. Ik ben dus erg benieuwd naar het tweede deel in deze serie.

3. Kate Tempest - Hold Your Own

Dit is een poëziebundel van de artiest Kate Tempest. Ik zag haar dit jaar op het Motel Mozaique-festival in Rotterdam. Haar songteksten zijn ijzersterk, waardoor ik wist dat ik haar poëziebundel mee móest nemen. Het wordt de allereerste poëziebundel die ik lees. Leuk detail, hij is gesigneerd. 

4. Douglas Coupland - Generation X

Dit boek staat volgens Goodreads sinds januari 2013 op mijn lijst met te lezen boeken. In de jaren ’90 werd de term Generatie X te pas en te onpas gebruikt. Dit boek staat bekend als één van de beste en meest indringende omschrijvingen van een generatie mensen.

5. Deborah Install - A Robot in the Garden

Ik was vorig weekend in boekhandel Dominicanen in Maastricht. Dat is misschien wel de mooiste boekhandel van Nederland, gelegen in een kerk. Ik zag dit boek liggen en was direct verliefd op de titel en de cover. Het ziet eruit als een boek waar je doorheen vliegt, dus perfect voor deze marathon.

En nu?

Kun je mijn voortgang bijhouden op Twitter. Als je ook tweets van andere deelnemers wilt zien, zoek je op #TBRTakedown. Het waait vandaag extreem hard (code rood). Perfect weer dus om lekker binnen te blijven met een boek.

Mooie openingszinnen #1

Harper Lee - To Kill a Mockingbird

Boekrecensie | The Girl on the Train

Bron: Goodreads

“There’s something comforting about the sight of strangers safe at home.”

Rachel neemt elke dag de trein van 8.04u naar Londen. Deze trein stopt regelmatig voor een rood sein. Op dat moment gaat Rachels blik elke dag naar een jong stel in één van de huizen langs het spoor. Het blijft niet bij kijken. Rachel stelt zich het perfecte leventje van de twee voor en geeft ze zelfs namen: Jess en Jason. Op een dag ziet ze iets vreemds. En vanaf die dag is alles anders.

Wat vond ik ervan?
The Girl on the Train is een psychologische thriller. Rachel, de hoofpersoon, is een alcoholist. Er ontbreken stukken in haar verhaal en je weet nooit zeker of iets echt gebeurt of dat ze het zich inbeeldt. Een perfect voorbeeld van een onbetrouwbare verteller dus. Naast Rachel staan twee andere vrouwen centraal: Megan en Anna. Ze hebben ieder hun eigen hoofdstukken, waarin je stukje bij beetje hun verhaal te weten komt.

De klassieke aspecten van een thriller komen aan bod. Je krijgt steeds genoeg informatie om je nieuwsgierig te maken naar de rest, waardoor je door blijft lezen. Je denkt te weten wie wat heeft gedaan en een paar bladzijden later krijg je weer informatie in een totaal andere richting. Zo gaat het door tot de schokkende ontknoping, waarin alle puzzelstukjes in elkaar vallen.

Ik heb het boek in een paar dagen uitgelezen. Het is interessant om een verhaal te lezen vanuit het perspectief van een onbetrouwbare verteller, die zelf niet altijd meer weet wat ze de dag ervoor gedaan heeft. En, wat misschien het belangrijkste is bij dit genre: ik had geen flauw idee hoe het verhaal af zou lopen.

Het eindoordeel
The Girl on the Train wordt door veel mensen vergeleken met Gone Girl. Is het inderdaad vergelijkbaar? Misschien wel. Er zitten wat overeenkomsten in de verhaallijnen. Is dit boek beter dan Gone Girl? Nee. Maar het zuigt je wel van begin tot eind mee in het verhaal.